Column: “Wie durft te verdwalen, vindt nieuwe wegen”

Zo aan het einde van een jaar, kijk ik toch altijd weer terug.
2015 was een bijzonder jaar voor mij. Ik ben op pad gegaan en wist niet wat dit jaar mij zou brengen. Ik heb gelopen en gedwaald en meegenomen wat ik tegenkwam, los gelaten wat ik niet meer nodig had. Ik heb gewonnen en geleerd.

Ik ben dankbaar voor alle mooie mensen en kansen die op mijn pad zijn gekomen. Daarom kan ik doen wat ik nu doe en daar ben ik blij mee. Dus vandaag geen gewone column, maar mijn terugblik op 2015.

Ik heb mijn rugzak gepakt.
Niets te verliezen, alles achtergelaten verwachtingen, moetens en streven.
Met openheid en nieuwsgierigheid,
op pad zonder bestemming en zonder doel,
weg uit mijn hoofd en terug naar mijn gevoel.

Dwalend kwam ik van alles tegen,
stilte en spiegels, mooie dromen en onbekende wegen.
Seizoenen, zaden van vruchten, bloemen en bomen,
ik heb ze in mijn rugzak meegenomen.

Thuisgekomen!
Heb ik als in de lente de zaden van voornemens, liefde, verbinding en dankbaarheid geplant.
Wat je aandacht geeft groeit en als in de zomer ging het stromen,
Als in de herfst mocht ik de vruchten plukken,
en los te laten wat ik weer wilde laten gaan,
De winter om te genieten van de rust en ruimte die is ontstaan.

Nieuwe zaadjes zijn weer verspreid.
Bloei maar en verspreid de zaden,
zodat de wereld in 2016,
met liefde en dankbaarheid wordt overladen.

Wat 2016 gaat brengen? Ik weet het niet. De zaadjes zijn geplant, nu goed verzorgen zodat ze gaan bloeien en uiteindelijk weer de vruchten plukken en delen.

Welke zaadjes ga jij planten? Wat wil jij in 2016 tot bloei laten komen? 

Ik wens je een heel mooi en liefdevol 2016 !

Namasté

Een liefdevolle groet, Ingrid

 

ingrid02Over de auteur:
Ingrid Arts woont en werkt in Maarheeze en is het
gezicht
achter Inukshuk Coaching & Wandelcoaching.

 

Deel dit bericht met je vrienden
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Recommend to friends
  • gplus
  • pinterest