Juli en augustus is dé vakantieperiode bij uitstek. Mijn lief en ik gingen lang, héél lang geleden een paar dagen naar Parijs. We genoten van de vakantie tot hij op een dag ziek werd en zo beroerd was dat we terug gingen naar ons hotel. Ik hoopte dat hij snel zou opknappen, maar daar zag het niet naar uit. Voor hem heel vervelend natuurlijk, maar ondertussen begon ik wel trek te krijgen. Ik verzamelde moed en besloot in mijn eentje te gaan eten, we waren tenslotte in Parijs en daar kan een vrouw rustig alleen uit eten gaan. Ik vond in de buurt een bistro, er zat alleen een vader met zijn zoontje, daar durfde ik wel naar binnen te gaan en bestelde wat te eten. Pas daarna telde ik mijn geld en zag tot mijn grote schrik dat ik een paar franken tekort zou komen. Het zweet brak me uit. In gebrekkig frans legde ik de ober uit dat ik niet genoeg geld bij me had. Die zei dat het geen probleem was, hij zou het menu wat aanpassen. Terwijl ik op het eten wachtte pakte de eigenaar zijn gitaar en bracht mij een serenade. (Ik was toen natuurlijk een stuk jonger, slanker en bovendien blond). Het was heel romantisch en ik zat te genieten. Na een lekker eenvoudig maal legde ik al mijn geld op tafel, bedankte voor alles en ging naar het hotel. Een romantische ervaring rijker. Mijn lief was ondertussen al wat opgeknapt en behoorlijk ongerust waar ik al die tijd bleef. Hij was blij dat ik heelhuids terug was.

Ik weet niet of het door de recessie komt, of omdat wij zelf dit jaar een van de “thuisblijvers” zijn, maar deze zomer werd er veel geschreven over thuis vakantie vieren. Wij zijn dit jaar ook in Nederland gebleven en zijn telkens een paar dagen op pad gegaan. Dat is ons goed bevallen. Natuurlijk is het wel fijn als het weer mee zit. Toen we een paar dagen in de stad Groningen doorbrachten was het afwisselend zonnig, maar niet te heet, met af en toe een bui. Dan doken we een eetcafé in of een winkel. We genieten altijd van wandelen in een oude stad met mooie straatjes, markante gebouwen, kerken en parken. Daarbij had het hotel een zwembad waarin we iedere dag baantjes konden trekken en vlakbij was een meer met een mooi wandelgebied.

De daarop volgende week gingen we ook een paar dagen naar Vlissingen en hadden het geluk dat het toen stabiel weer was, warm en zonnig. Dan is het heerlijk fietsen in de duinen en in de omgeving. We doken zelfs de zee in. Het was alles bij elkaar een fijne vakantie. Dit jaar geen stress over: wat pakken we in, wat niet. Welke route nemen we en wanneer vertrekken we. We hadden nauwelijks last van files en stonden zo wie zo niet vast in de bakkende zon. Als je dan tot slot samen met je lief, op een terrasje aan zee, een cappuccino met een likeurtje nuttigt, bij ondergaande zon, dan is dat net zo’n romantische ervaring als die in Parijs, maar nu dichter bij huis en we genoten er samen van.

 

 

Schermafbeelding 2016-07-29 om 16.13.24In 1979 richtte Wilma Stofmeel Dansgroep Butterfly in Waalre op. Na tien jaar stopte ze daarmee en droeg het stokje over aan een nieuwe leiding. Butterfly bestond toen inmiddels uit ruim 100 leden. In 1990 startte ze Theatergroep Kinderspel, volgde daarvoor de Basisregie opleiding In Tilburg en de Kaderregie opleiding in Venlo. Verder gaf ze theatercursussen in de regio en regisseerde verschillende volwassen gezelschappen en jeugdgroepen. Op verzoek van het NVA (Nederlandse Vereniging Amateurtoneel) volgde ze in Apeldoorn een masterclass om speciaal voor jongeren toneelstukken te schrijven. Sinds maart 2016 schrijft ze ook artikelen voor het weekblad De Schakel.
In 2006 ontving Wilma de koninklijke onderscheiding Lid in de orde van Oranje Nassau voor haar bijzondere verdiensten op het gebied van theater voor de jeugd en in 2015 ontving ze daarvoor van de gemeente Waalre de vrijwilligerspenning.

Deel dit bericht met je vrienden
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Recommend to friends
  • gplus
  • pinterest