Het jaar loopt met rasse schreden ten einde. Het heeft me weer veel gebracht. Mijn lief en ik hebben volop van de kinderen en kleinkinderen kunnen genieten. Het was ook echt een feestjaar. Wij zijn dit jaar vijfenveertig jaar getrouwd en manlief werd vijfenzestig. Hij krijgt in januari 2018 zijn eerste AOW. Het is geen vetpot, maar het betekent voor hem als zzp-er dat hij een tandje lager kan draaien en kan stoppen met de minder leuke kanten van zijn werk. Toch mooi meegenomen. Want je kunt wel zeggen “het levert toch een leuke cent op!” Maar kwaliteit van leven staat bij ons altijd boven aan en ik wil me daar graag in aanpassen. We hadden een familiereünie en samen met hen vierden we alles wat er dit jaar te vieren was. Met kinderen en kleinkinderen zaten we vier dagen lang in een vakantiepark en dat ging wonderwel goed. Ieder gezin had zijn eigen huisje waar je je in terug kon trekken als je daar behoefte aan had. En daarbuiten was het gezellig samen eten, spelletjes doen, zwemmen en genieten van elkaars aanwezigheid. Hoe rijk kan een mens zijn?

Het nieuwe jaar ziet er ook al veelbelovend uit met de Boerenbruiloft in het vooruitzicht, waarbij wij het Boerenbruidspaar 2018 zijn. Onlangs zijn we officieel aan de leden van de Boerenbruiloft voorgesteld. We werden hartelijk ontvangen en voelden ons een beetje het koninklijk paar, een praatje hier, een handje daar. We zijn nu dus in ondertrouw zoals dat heet. Bij carnavalsvereniging De Baltrappers hebben we als aanstaand boerenbruidspaar podiumervaring opgedaan toen we naar voren werden geroepen. Nou ben ik meestal wel goed van de tongriem gesneden, maar dat wil ik wel altijd voorbereiden. Dan is het heel fijn dat mijn lief wel gemakkelijk een praatje uit zijn mouw schut. En ook nog in een soort van dialect. De eerste onderscheiding hebben we al binnen en daar is nog niets voor gedaan.

Voor de optocht bruisen we van ideeën en het schijnt dat onze burgemeester, als buitengewoon ambtenaar, samen met ambtenaar van de Boerenstand van onze ‘onecht verbintenis’ nog een heel spektakel gaan maken. Geloof het of niet, maar we krijgen langzamerhand het gevoel alsof het om een échte bruiloft gaat. Je moet veel beslissingen nemen zoals hoe moet de uitnodiging er uit zien, wat voor tekst komt er in. Hoe laat is de receptie en wat voor programma is er. Dat is nog niet zo simpel want het moet in Aalster dialect worden geschreven. We hebben een complete fotosessie gehad voor op de uitnodigingskaart en in de krant. Manlief zocht op internet een boerendans op, want we vinden dat dit ook bij onze bruiloft hoort. Die zou ik de leden in kunnen leren. Ze hebben de eerste les al gehad, maar zo te zien moet er, om er mee op te treden, nog veel gerepeteerd worden. Er komt ook een vrijgezel(lige) avond op zaterdagavond na de optocht. Hopelijk heeft de aanhang dan nog puf, wij zitten gerieflijk op de versierde kar maar zij lopen grotendeels mee in de optocht. Hoe dichter de carnaval nadert, des te meer zin krijgen we er in. Vooral mijn lief, die er toch eerst tegen op zag, gaat nu helemaal los. Ik moet zelfs af en toe aan de rem trekken. Maar één ding is zeker, het wordt genieten dat trouwen voor de tweede keer. En niet alleen met familie en vrienden, maar ook met onze kinderen en kleinkinderen erbij.

Ik wens iedereen alvast fijne feestdagen en laat graag in 2018 weer van me horen. ALAAF.

 

Schermafbeelding 2016-07-29 om 16.13.24In 1979 richtte Wilma Stofmeel Dansgroep Butterfly in Waalre op. Na tien jaar stopte ze daarmee en droeg het stokje over aan een nieuwe leiding. Butterfly bestond toen inmiddels uit ruim 100 leden. In 1990 startte ze Theatergroep Kinderspel, volgde daarvoor de Basisregie opleiding In Tilburg en de Kaderregie opleiding in Venlo. Verder gaf ze theatercursussen in de regio en regisseerde verschillende volwassen gezelschappen en jeugdgroepen. Op verzoek van het NVA (Nederlandse Vereniging Amateurtoneel) volgde ze in Apeldoorn een masterclass om speciaal voor jongeren toneelstukken te schrijven. Sinds maart 2016 schrijft ze ook artikelen voor het weekblad De Schakel. In 2006 ontving Wilma de koninklijke onderscheiding Lid in de orde van Oranje Nassau voor haar bijzondere verdiensten op het gebied van theater voor de jeugd en in 2015 ontving ze daarvoor van de gemeente Waalre de vrijwilligerspenning.

 

Deel dit bericht met je vrienden
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Recommend to friends
  • gplus
  • pinterest