In 2016 naam ik afscheid van mijn theatergroep ‘Kinderspel’. Ik had geen idee of ik nog wat met toneel en regisseren te maken zou krijgen. Net als toentertijd na mijn afscheid van dansgroep Butterfly wilde ik gewoon kijken wat er nog meer op mijn pad zou komen, de tijd zou het leren. Ondertussen was ik al begonnen met deze maandelijkse column en actief als correspondent voor De Schakel. Dat geeft me veel voldoening, ik ontmoet de meest uiteenlopende mensen, maak kennis met wat hen bezighoudt en waar ze zich voor inzetten. Daarmee (en met mijn vrijwilligerswerk) krijg ik mijn tijd aardig gevuld. Maar dan hoor ik bij een borrel dat Harmonie Juliana in Waalre in 2019 de Passion wil gaan opvoeren en laat dat nou net een van de theaterstukken zijn die ik graag wil regisseren. Het opende voor mij een nieuwe deur en ik nam meteen contact op met  Henry Karsmakers. Hij is de grote kartrekker van het project. Ik ging met hem en een team enthousiaste mensen rond de tafel zitten voor het plan van aanpak.

Op woensdag 27 september 2017 was de kick-off. Met de slogan ‘Saamhorigheid, verbondenheid en Passie’ werden alle vereniging in Waalre uitgenodigd op deze avond bijeen te komen om meer te horen over de plannen van de harmonie. Er was een goede opkomst, de verenigingen waren ruimschoots vertegenwoordigd. Het bestuur deed uit de doeken wat  de plannen zijn en hoe de verenigingen daaraan mee kunnen doen. Een project als dit vraagt veel organisatie en moet daarom grondig worden voorbereid. Omdat het een jubileumjaar is voor de harmonie staat muziek centraal. Maar het is het verhaal van het lijden van Jezus. Dan zijn er toneelspelers nodig. En omdat het een moderne versie is van het Passie verhaal wordt er ook gezongen. Dat vraagt om koorleden en solisten. De muziek moet worden uitgezocht en gearrangeerd voor instrumenten en zang. Het is duidelijk dat er héél veel mensen aan gaan meewerken.

Uit verschillende toneelverenigingen is een spelersgroep samengesteld. Leden van Waalrese koren vormen samen een projectkoor. En je moet een geschikte locatie hebben. Daarvoor is de Willibrorduskerk gekozen. Diaken Bas Leijtens wil graag zijn kerk openstellen voor deze prachtige productie. Er zijn twee uitvoeringen zodat zoveel mogelijk mensen die kunnen bijwonen. Met een eenvoudig decor, prachtige belichting, de toneelgroep, een koor van honderd leden en muziek van de harmonie wordt het een bijzonder evenement.

We zijn nu een jaar verder. Het projectteam vergadert maandelijks en alles begint vorm te krijgen. Het is lang zoeken geweest naar de ideale opstelling voor toneel, koor en orkest. Iedereen heeft ‘een veer moeten laten’. Het decor dat ik in gedachten heb moest ik laten vallen, de spelers moeten het helemaal zelf doen en met eenvoudige middelen. We hebben ondertussen ook geleerd van andere, soortgelijke voorstellingen en weten de valkuilen. Zo is het natuurlijk belangrijk dat het publiek voor het kaartje dat ze betalen alles goed kunnen zien. Daarom komen er zes beeldschermen in de kerk te hangen waarop het toneelspel goed te volgen is, maar ook de muzikanten en koorleden regelmatig goed in beeld komen.

Begin september maakten de toneelspelers kennis met elkaar en met de solisten. Kleding werd gepast en afspraken gemaakt. In oktober zijn de filmpjes opgenomen, die tijdens de uitvoering worden getoond. Ik heb gekozen voor film zonder geluid. Het bijbehorende verhaal wordt ondertussen verteld, of er is muziek. Ik kreeg tijdens de filmopnamen een goed beeld van wat ik van de spelers kan verwachten en zag mooie ‘plaatjes’ wat me veel vertrouwen geeft voor het echte toneelspel. Voor de toneelspelers is het voor wat de Passion betreft even klaar. De toneelrepetities beginnen eind januari 2019. Dat is maar goed ook want iedereen zit bij een of andere toneelgroep en heeft het daar druk mee. En nu maar hopen dat er tegen die tijd geen spelers, om wat voor reden dan ook, uitvallen. De tijd zal het leren. Voor nu was het afscheid “tot volgend jaar” en zien we iedereen in januari weer terug.

 

Schermafbeelding 2016-07-29 om 16.13.24In 1979 richtte Wilma Stofmeel Dansgroep Butterfly in Waalre op. Na tien jaar stopte ze daarmee en droeg het stokje over aan een nieuwe leiding. Butterfly bestond toen inmiddels uit ruim 100 leden. In 1990 startte ze Theatergroep Kinderspel, volgde daarvoor de Basisregie opleiding In Tilburg en de Kaderregie opleiding in Venlo. Verder gaf ze theatercursussen in de regio en regisseerde verschillende volwassen gezelschappen en jeugdgroepen. Op verzoek van het NVA (Nederlandse Vereniging Amateurtoneel) volgde ze in Apeldoorn een masterclass om speciaal voor jongeren toneelstukken te schrijven. Sinds maart 2016 schrijft ze ook artikelen voor het weekblad De Schakel. In 2006 ontving Wilma de koninklijke onderscheiding Lid in de orde van Oranje Nassau voor haar bijzondere verdiensten op het gebied van theater voor de jeugd en in 2015 ontving ze daarvoor van de gemeente Waalre de vrijwilligerspenning.

 

Deel dit bericht met je vrienden
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Recommend to friends
  • gplus
  • pinterest