De laatste jaren is er veel aandacht voor reanimatie cursussen en het gebruik van de AED. Gelukkig maar want het kan een zaak van leven of dood zijn. Bij de sporthal, in de winkel, een gemeenschapshuis en in alle openbare gebouwen vind je er een. Dat is een goede zaak. Eigenlijk zou er op iedere straathoek een moeten hangen, of tenminste buiten aan de gevel van die gebouwen. Dat is ook zo geweest, maar nadat die telkens werden gestolen, (zoals bij onze sporthal vijf keer) hangen ze binnen. Triest dat dit zo moet, maar verschrikkelijk als je een AED nodig hebt en de winkel, sporthal of het gemeenschapshuis zijn gesloten.

Mijn lief was tot voor kort een gezonde, vitale en actieve man. Ondanks dat hij al meer dan een jaar met pensioen is werkt hij nog steeds, zit in twee grote bands en heeft het druk met het verenigingsleven. Hij mankeert nooit iets noemenswaardigs en gebruikt nauwelijks medicijnen. Op carnavals zaterdag was hij bij de sleuteloverhandiging in het gemeentehuis, daar wordt volop gehost. ’s Middags liep hij mee in de optocht van Aalst naar Waalre en ’s avonds speelde hij enthousiast in de ABC band op percussie, er was geen vuiltje aan de lucht. Totdat hij zich plots in de pauze niet lekker voelde. Gelukkig ging hij naar onze zoon die BHV er is en meldde dat hij zich niet goed voelde. En toen ging het snel. Er werd snel en adequaat door onze kinderen en medewerkers van de Pracht gereageerd, maar het zag er naar uit dat mijn lief, waar ik bij stond weg zou glijden. Hij ademde nog, maar dat werd zwakker. De AED stond in de aanslag. Op het moment dat het sein werd gegeven “reanimeren” kwamen de ambulance medewerkers binnen en namen het over. De cardioloog prees iedereen om de snelle actie, daardoor is de schade beperkt gebleven.

Stel je nou eens voor dat dit thuis was gebeurd op een moment dat de Pracht en de sporthal gesloten waren. En dat ik alleen met manlief thuis was, dan weet ik niet of hij het gered zou hebben. In dezelfde week hoorde ik nog van twee gevallen met een hartinfarct. Een persoon is overleden, daar kwam redding te laat. De ander moest in coma worden gehouden en onderkoeld. Het is nog maar afwachten hoe die hier uit gaat komen. Mijn lief was snel geopereerd en weer thuis. Het gaat heel goed met hem, we hebben geluk gehad. Onze dochter deed meteen toen het gebeurde de juiste dingen: rustig blijven, 112 bellen en de instructies doorgeven. Toch heeft zij zich meteen dat weekend opgegeven voor een reanimatie cursus zodat ze nog beter voorbereid is op een calamiteit zoals deze. Maar waar blijft zij als er geen AED in de buurt is? Hartmassage en beademing is het laatste redmiddel, alleen is dat altijd niet genoeg. Mensen laat alstublieft een AED hangen, neem je verantwoordelijkheid.

 

Schermafbeelding 2016-07-29 om 16.13.24In 1979 richtte Wilma Stofmeel Dansgroep Butterfly op. Na tien jaar stopte ze daarmee en droeg het stokje over aan een nieuwe leiding. Butterfly bestond toen inmiddels uit ruim 100 leden. In 1990 startte ze Theatergroep Kinderspel, volgde daarvoor de Basisregie opleiding In Tilburg en de Kaderregie opleiding in Venlo. Verder gaf ze theatercursussen in de regio en regisseerde verschillende volwassen gezelschappen en jeugdgroepen. Op verzoek van het NVA (Nederlandse Vereniging Amateurtoneel) volgde ze in Apeldoorn een masterclass om speciaal voor jongeren toneelstukken te schrijven.  In 2006 ontving Wilma de koninklijke onderscheiding Lid in de orde van Oranje Nassau voor haar bijzondere verdiensten op het gebied van theater voor de jeugd en in 2015 ontving ze daarvoor van de gemeente Waalre de vrijwilligerspenning.

Deel dit bericht met je vrienden
Share on FacebookTweet about this on Twitter
Recommend to friends
  • gplus
  • pinterest